Wypalenie zawodowe pojawia się w sytuacji przewlekłego stresu i dotyczy przede wszystkim grup zawodowych, których istotą jest bliski, angażujący kontakt interpersonalny oraz bezpośrednia praca z ludźmi. To proces, który narasta stopniowo często w sposób ukryty i trudny do odwrócenia. Pielęgniarki pracujące z chorymi psychiczne zaliczają się do grupy wysokiego ryzyka, u której może rozwinąć się zespół wypalenia zawodowego, ponieważ w codziennej pracy są w stałym kontakcie z ludźmi oczekującymi specjalistycznej opieki. Cel pracy: Celem pracy była próba oceny stopnia wypalenia zawodowego pielęgniarek psychiatrycznych zamieszkałych na terenie województwa mazowieckiego. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono w styczniu 2019 roku na grupie 85 pielęgniarek psychiatrycznych. Do realizacji badania posłużyła metoda sondażu diagnostycznego. Narzędziem badawczym była ankieta złożona z dwóch standaryzowanych kwestionariuszy. Pierwszym był test MBI - Maslach Burnout Inventory - Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Ch. Maslach a drugim kwestionariusz GHQ-28 - General Health Questionnaire - 28 według D. Goldberga, który służy do oceny zdrowia psychicznego. Analiza statystyczna została wykonana w programie Statistica 13.1. a do obliczenia wyników użyto testów: χ2, ANOVA Kruskala - Wallisa oraz testu U Manna - Whitneya, a za istotne statystycznie przyjęto odpowiedzi z poziomem p<0,05. Wyniki: Analiza statystyczna ankiety wykazała, że badana grupa jest narażona na zespół wypalenia zawodowego. Z interpretacji obu kwestionariuszy wynika, że ankietowane są emocjonalnie wyczerpane. Objawy występujące najczęściej wśród badanych to: zmęczenie i wyczerpanie. Wnioski: Przeprowadzone badanie wykazało, że bardziej narażone na zjawisko wypalenia zawodowego są pielęgniarki z wyższym wykształceniem, w młodsze i z krótszym stażem pracy