Independent strategic thinking in the countries of the former Eastern Bloc Countries was very limited. Therefore, discovering how these delays were caught up after 1990 appears even more interesting. The case of Poland was chosen as specific, because it is based on the achievements of many sciences. The article presents the methodology of strategic analysis as an example of strategic thinking in defence in Poland. Starting from a brief characterization of scenario planning, attention was paid to the Polish theory of military strategy after 1990, which influenced the analysed Strategic Defence Review in 2010–2011. The critical evaluation of this review’s methodology covered two fundamental methods – scenario analysis and TOWS/SWOT analysis. Highlighting the advantages of these methods aimed to encourage their application and replication, while the identification of disadvantages was to draw attention to their critical points.

Niezależne myślenie strategiczne w krajach byłego bloku wschodniego było bardzo ograniczone. Dlatego odkrycie, w jaki sposób nadrobiono te opóźnienia po 1990 r., wydaje się jeszcze bardziej interesujące. Przypadek Polski został wybrany jako specyficzny, gdyż opiera się na dorobku wielu nauk. W artykule przedstawiono metodologię analizy strategicznej jako przykład myślenia strategicznego w obronności w Polsce. Wychodząc od krótkiej charakterystyki planowania scenariuszowego, zwrócono uwagę na polską teorię strategii wojskowej po 1990 roku, która miała wpływ na analizowany Strategiczny Przegląd Obronny w latach 2010-2011. Krytyczna ocena metodologii niniejszego przeglądu objęła dwie podstawowe metody – analizę scenariuszy i analizę TOWS/SWOT. Podkreślenie zalet tych metod miało na celu zachęcenie do ich stosowania i powielania, natomiast identyfikacja wad polegała na zwróceniu uwagi na ich punkty krytyczne.