Nowe ruchy miejskie stanowią jedną z najważniejszych sił politycznych działających na rzecz partycypacji obywateli w procesach tworzenia prawa miejscowego. Innowacyjny charakter ich inicjatyw zwrócił już uwagę szerokiej opinii publicznej oraz spowodował istotne zmiany w procesach komunikacji politycznej i zaangażowania obywatelskiego mieszkańców miast. Jakkolwiek aktywizm miejski to nowe zjawisko polityczne odgrywające coraz ważniejszą rolę w życiu publicznym, to brak jego pogłębionej analizy w polskiej literaturze nauk politycznych. Autorzy zwracają też uwagę na rosnącą rozbieżność pomiędzy innowacyjnym charakterem inicjatyw miejskich, praktyką uczestnictwa obywatelskiego i właściwą w tym zakresie regulacją prawną. Mając powyższe na uwadze, celem projektu badawczego przedstawionego w niniejszym artykule była odpowiedź na potrzebę pogłębionej refleksji naukowej we wskazanym obszarze. Autorzy prezentują przekrojową, interdyscyplinarną ocenę procedur prawnych praktyk związanych z partycypacją obywatelską, w tym działania podejmowane przez ruchy miejskie. Dlatego głównym obszarem rozważań są te inicjatywy miejskie, które przyczyniają się do wzmocnienia roli obywateli w procesach decyzyjnych dotyczących wspólnoty lokalnej, a w szczególności do wdrażania przepisów umożliwiających obywatelom uczestnictwow tworzeniu prawa miejscowego.