RESEARCH OBJECTIVE: The aim of the study is to analyze the situation of the child in the personal relationship with a parent during the crisis in the family, which is the separation of the parents, taking into account Polish law. THE RESEARCH PROBLEM AND METHODS: The research problem forms of a question: do the current regulations properly define the right to the personal relationships between a child and separated parents? The methodology is concerned, systematical analyze has been applied with elements of anthropological philosophy, personalistic philosophy, philosophy of dialogue, human rights and philosophy of responsibility. THE PROCESS OF ARGUMENTATION: The study begins with drawing an attention to the problem of the child’s personal relationship with separated parents. Then Art. 113 § 1 of the Family and Guardianship Code has been analyzed in the context of the correctness of treating the relationship with the parent as a child’s duty, as well as the correctness of limiting the regulation of the sphere of relations with separated parents to contacts. It also indicated the way in which international regulations define the child’s relationship with separated parents. RESEARCH RESULTS: The analyze has led to a conclusion, that it is the necessity to adjust Polish regulations to international standards and to take fuller account of the subjectivity and personal dignity of the child more fully. CONCLUSIONS, INNOVATIONS, AND RECOMMENDATIONS: It is postulated to change the regulation of Art. 113 § 1 of the Family and Guardianship Code by removing the category of the child’s duty to contact the parent and changing the concept of contact to a broader definition of personal relationships

CEL NAUKOWY: Celem opracowania jest analiza sytuacji dziecka w relacji osobistej z rodzicem w czasie kryzysu w rodzinie, jakim jest rozstanie rodziców, uwzględniając obowiązujące przepisy prawa polskiego. PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problemem do rozwiązania stała się odpowiedź na pytanie, czy obowiązujące przepisy w sposób właściwy określają prawo do relacji osobistych dziecka z rodzicami żyjącymi w rozłączeniu. W zakresie przyjętej metodologii zastosowano założenia filozofii antropologicznej, filozofii personalistycznej, filozofii dialogu, praw człowieka i filozofii odpowiedzialności, a także metodę dogmatyczno-prawną oraz metodę analizy i krytyki piśmiennictwa. PROCES WYWODU: Opracowanie rozpoczyna zwrócenie uwagi na problem relacji osobistej dziecka z rodzicami po ich rozstaniu. Następnie dokonano analizy art. 113 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w kontekście prawidłowości ujmowania relacji z rodzicem jako obowiązku dziecka, a także prawidłowości ograniczenia regulacji sfery stosunków z rodzicami po ich rozstaniu do kontaktów. Wskazano także na sposób, w jaki regulacje międzynarodowe określają relacje dziecka z rodzicami żyjącymi w separacji. WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Podjęte badania wskazują na konieczność dostosowania polskich regulacji do standardów międzynarodowych i pełniejsze uwzględnienie podmiotowości i godności osobowej dziecka. WNIOSKI, INNOWACJE, REKOMENDACJE: Postuluje się zmianę regulacji art. 113 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego poprzez usunięcie kategorii obowiązku dziecka do kontaktu z rodzicem oraz zmianę pojęcia kontakt na szerszą definicję osobistych relacji