The article outlines the central tenets of Lithuania’s new foreign policy, which is anchored in its ambition to play a pivotal role within the NATOfocused Eastern Partnership, particularly with regard to Ukraine, Georgia and Moldova. The aim is to foster democratization in these regions and facilitate their prospective integration into NATO. The authors present two key arguments. First, Lithuania’s capacity to influence NATO decisions is limited in at least four domains: economic, political, organizational, and military. Second, Lithuania’s efforts to assert its stance, as exemplified during the Vilnius summit, did not consistently align with the interests of major NATO members, specifically the United States and Germany.

Artykuł przedstawia centralne założenie nowej polityki zagranicznej Litwy, której podstawą jest ambicja odgrywania kluczowej roli w ramach Partnerstwa Wschodniego skupionego na NATO, szczególnie w odniesieniu do Ukrainy, Gruzji i Mołdawii. Celem jest wspieranie demokratyzacji w tych regionach i ułatwienie ich przyszłej integracji z NATO. Autorzy przedstawiają dwa kluczowe argumenty. Po pierwsze, zdolność Litwy do wpływania na decyzje NATO jest ograniczona co najmniej w czterech obszarach: gospodarczym, politycznym, organizacyjnym i wojskowym. Po drugie, wysiłki Litwy na rzecz ugruntowania swojego stanowiska, czego przykładem był szczyt w Wilnie, nie były konsekwentnie zgodne z interesami głównych członków NATO, w szczególności Stanów Zjednoczonych i Niemiec.