The escalation of the Russo-Ukrainian armed conflict in 2024 has influenced a change in policymakers’ thinking about the protection of cultural property during armed conflicts. The hostilities in Ukraine have shown that it is not possible to save all cultural property during armed conflicts, and that having procedures in place for these conflicts is insufficient, as in order to be able to apply a procedure, one must have the personnel and technical facilities to implement it. The article makes a consideration of the incoherence of the provisions of the 1954 Hague Convention and the importance of information on heritage assets. The whole consideration is based on the example of the ongoing Russo-Ukrainian war. The considerations madeshow the role and importance of information security in heritage management during armed conflicts and can contribute to the discussion on updating and improving current procedures.

Eskalacja rosyjsko-ukraińskiego konfliktu zbrojnego w 2024 r. wpłynęła na zmianę myślenia decydentów politycznych o ochronie dóbr kultury podczas konfliktów zbrojnych. Działania wojenne w Ukrainie ukazały, że nie da się ocalić wszystkich dóbr kultury podczas konfliktów zbrojnych, a posiadanie procedur na wypadek tych konfliktów jest niewystarczające, gdyż aby móc zastosować procedurę, trzeba mieć zaplecze osobowe i techniczne do jej realizacji. W artykule poczyniono rozważania dotyczące inkoherencji postanowień konwencji haskiej z 1954 i znaczenia informacji o zasobach dziedzictwa. Całość rozważań oparto na przykładzie trwającej wojny rosyjsko-ukraińskiej. Poczynione rozważania ukazują rolę i znaczenie bezpieczeństwa informacji w zarządzaniu dziedzictwem podczas konfliktów zbrojnych oraz mogą stanowić przyczynek do dyskusji nad uaktualnianiem i usprawnianiem aktualnych procedur