The article presents the problem of the way in which the child is perceived as a socio-cultural construct, which was then regulated by Article 38 of the Convention on the Rights of the Child. It points out the developing theories on migration and childhood studies, which can contribute to taking all necessary measures to ensure that those under 18 do not take part in armed actions, and that children who have been affected by armed conflict benefit from special protection and assistance. The Convention, as a constituent international act of human rights law, includes a provision protecting the rights of the child in armed conflict and explicitly refers to international humanitarian law. The procedure, although correct, did not bring the expected results. Many years have passed since the establishment of the Convention and the Optional Protocols and the problems of child protection during armed conflict have not diminished, but in some regions have even intensified. Perhaps the emerging new theories of migration and refugeeism, as well as the developments in childhood research, which have become distinctive fields and research initiatives characterized by often original unconventional assumptions and methodological solutions, will allow a change in approach and in these issues of child protection.

W artykule przedstawiono problem sposobu postrzegania dziecka w konstrukcie społeczno-kulturowym, który stanowił następnie uregulowania w art. 38 Konwencji o prawach dziecka. Wskazano na rozwijające się teorie dotyczące migracji oraz studiów nad dzieciństwem, które mogą się przyczynić do podjęcia wszelkich niezbędnych środków do zapewnienia, że osoby poniżej 18 lat nie będą brały udziału w działaniach zbrojnych, a dzieci, które zostały dotknięte skutkami konfliktu zbrojnego, korzystać będą ze szczególnej ochrony i pomocy. W Konwencji, jako akcie międzynarodowym stanowiącym część składową prawa międzynarodowego praw człowieka, umieszczono przepis chroniący prawa dziecka w konflikcie zbrojnym i wyraźnie odsyłający do międzynarodowego prawa humanitarnego. Działanie, choć uzasadnione, nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Od czasu ustanowienia Konwencji i Protokołów fakultatywnych minęło wiele lat, a problemy związane z ochroną dzieci podczas konfliktów zbrojnych nie zmalały, lecz w niektórych regionach nawet się nasiliły. Być może powstające nowe teorie migracji i uchodźstwa oraz kierunki rozwoju badań nad dzieciństwem, które stały się wyrazistymi polami i inicjatywami badawczymi, charakteryzujące się często oryginalnymi, niekonwencjonalnymi założeniami i rozwiązaniami metodologicznymi, pozwolą na zmianę podejścia i w tych kwestiach ochrony praw dziecka.