Problematyka niniejszego opracowania odnosiła się do zasad Konstytucji z 23 kwietnia 1935 r. za-wartych w art. 1–10, zwanych Dekalogiem i ich znaczenia dla nowego porządku prawnego, w tym także roli społeczeństwa w państwie. Zasady te stanowiły podstawę budowy stabilnych struktur w aparacie władzy państwowej, silne zespolenie obywateli w ramach tych struktur, rozumianych jako wspólne dobro. Zapewniały harmonijne współdziałanie wszystkich warstw społecznych oraz wspólną pracę na rzecz dobra zbiorowego. Zasady te miały również umocnić pozycję Państwa Pol-skiego w stosunkach międzynarodowych.W kontekście prawnym Dekalogu Konstytucja Kwietniowa stanowiła próbę zrównoważenia wła-dzy opartej o autorytet jednostki z potrzebą integracji wszystkich obywateli w procesie sprawowania władzy publicznej. To podejście miało na celu zwiększenie efektywności kierowania państwem, pro-mując przy tym ideę dobra wspólnego jako głównego celu jego funkcjonowania. Za pomocą tych mechanizmów Konstytucja z 1935 r. wprowadziła model państwa, w którym silna władza złożona w ręce Prezydenta miała łączyć się z zaangażowaniem obywateli w procesy decyzyjne i zarządcze, urzeczywistniając idee sanacji i dążenia do odnowy politycznej i społecznej w Polsce.