The term „sustainable development” is a”constitutional” term in Poland – in the sense that the Constitution uses, but does not define it. In the Polish legal language, it is a relatively new concept, formed in the early 1990s. By not introducing a definition of „sustainable development” into the Constitution of the Republic of Poland, the lawmakers of the constitutional system left it, in practice, relatively open to interpretation. The current study aims to analyze the decisions of the Constitutional Tribunal in Poland, especially concerning the scope of art. 5 of the Constitution, on the basis of which, among others, the principle of sustainable development was put forward.

Określenie „zrównoważony rozwój” jest w Polsce pojęciem „konstytucyjnym” – w tym znaczeniu, że Konstytucja go używa, jednak go nie definiuje. Na gruncie polskiego języka prawnego, jest to pojęcie stosunkowo nowe, ukształtowane na początku lat dziewięćdziesiątych XX w. Rezygnując z wprowadzenia do Konstytucji RP definicji „zrównoważonego rozwoju”, ustrojodawca pozostawił praktyce stosowania prawa dość szeroką przestrzeń interpretacyjną dla zabiegów dookreślających istotę tego pojęcia. Przedmiotem prezentowanej publikacji jest analiza orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego w zakresie, w jakim wywody w nim zawarte były ukierunkowane na dookreślenie istoty pojęcia „zrównoważony rozwój” – i na rozstrzygnięcie o tym, czy zasada zrównoważonego rozwoju na gruncie konstytucyjnoprawnym ma walor zasady autonomicznej.