A lethal fetal diagnosis defines severe developmental disorders that lead to the death of the child either before birth or shortly after. In the global healthcare system, the issue of stillbirths has been overlooked, and care for this group of families has been neglected. As a result, the experiences of women during pregnancy following a prenatal diagnosis of a lethal prognosis for the fetus/child have not been sufficiently studied. However, in the last decade, increasing attention has been given to this issue, and the topic of caring for families who, despite a lethal diagnosis, choose to carry the pregnancy to term has become an important public health concern. Taking into account the needs of this group of women/parents, perinatal hospices have been established, providing multidisciplinary perinatal care tailored to the needs of these families. Research indicates that despite the anticipated loss of the child, parents can have positive experiences related to the period of waiting for the birth and the delivery of a lethally ill child. Through professional, empathetic medical care, parents can be provided with the space to experience prenatal parenthood, growth in personal strength, relationships with others, and an appreciation for life. Therefore, the aim of the article is to describe selected stages/issues of the pregnancy period in women following a prenatal diagnosis of a lethal prognosis for the fetus/child.

Letalna diagnoza płodu definiuje poważne zaburzenia rozwojowe, które prowadzą do śmierci dziecka jeszcze przed narodzeniem, lub po narodzeniu. W globalnym systemie opieki zdrowotnej temat porodów martwych dzieci był pomijany, a opieka nad tą grupą rodzin zaniedbana. Stąd też doświadczenia dotyczące ciąży kobiet po prenatalnej diagnozie o letalnym rokowaniu u płodu/dziecka, nie jest dostatecznie zbadane. Jednakże w ostatniej dekadzie coraz więcej miejsca poświęca się temu zagadnieniu, a temat opieki nad rodzinami, które pomimo letalnej diagnozy chcą urodzić chore dziecko, stał się istotnym zagadnieniem zdrowia publicznego. Uwzględniając potrzeby tej grupy kobiet/rodziców, stworzono hospicja perinatalne, świadczące wielodyscyplinarną okołoporodową opiekę, dostosowaną do potrzeb tych rodzin. Z przeprowadzanych badań wynika, że pomimo prognozowanej straty dziecka, rodzice mogą mieć pozytywne doświadczenia związane z okresem oczekiwania na narodziny i porodem letalnie chorego dziecka. Dzięki profesjonalnej, empatycznej opiece medycznej, rodzicom można zapewnić przestrzeń do doświadczenia prenatalnego rodzicielstwa, wzrost w zakresie siły osobistej, relacji z innymi i doceniania życia. Stąd celem artykułu jest opisanie wybranych etapów/zagadnień okresu ciąży u kobiet po prenatalnej diagnozie o letalnym rokowaniu dla płodu/dziecka.