Tekst otwierają rozważania dotyczące stosunku prawa publicznego do prawa prywatnego ze szczególnym uzgodnieniem kryteriów podziału w oparciu o zebraną literaturę. Zasadnicza część pracy dotyczy prawa funeralnego w aspekcie obowiązującej ustawy z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Przeanalizowano w szczególności problem, czy wskazana ustawa mieści się w obszarze prawa prywatnego, czy też wypada ją zaliczyć do prawa publicznego. Wskazano w tekście, że prawo funeralne w Polsce reguluje skom- plikowane kwestie dotyczące zakładania, rozszerzania i utrzymania cmentarzy, względy sanitarne odnoszące się do ich istnienia i funkcjonowania, a także problemy dotyczące zamknięcia cmentarza. Podniesiono skomplikowaną sytuację cmentarzy wyznaniowych. Omówiono kwestię uprawnień do pochowania zwłok osoby bliskiej wraz z problematyką kultu pamięci osoby zmarłej, prawem do grobu i zagadnieniami ekshumacji. Odniesiono się do konieczności zmian w zakresie prawa funeralnego, w szczególności do nowych form i sposobów pochówku, konstatując, że prawo funeralne z jednej strony należy zaliczyć do prawa publicznego, z drugiej strony regulowane w treści należą do prawa prywatnego.